2 Temmuz 2010 Cuma

Yersiz Gereksiz ve Üstelik Seviyesiz

Geçenlerde yani birkaç gün önce TV kanalları arasında gezinirken kendime seyredecek birşeyler bulma telaşıyla; bir magazin programına rastladım.. Yok hayır kendime seyredecek bir program olarak seçmedim kendisini; daha çok sinirimi bozan bir programdı benim için.. Neden mi? Çünkü hani şu milyonları televizyon başına kitleyen dedikleri milli dizimiz "Aşk-ı Memnu" var ya; onun vedası için büyük bir organizasyon düzenlenmişti, kırmızı halılar serilmiş, adalar kiralanmış, binler davet edilmiş bir kutlama yapılıyordu. Ve kocaaaa bir program sadece bu kutlamaya ayrılmıştı, efendim kim ne giymiş, kim ne dediş, ne hissetmekteymiş teker teker gösteriyorlardı sanırım.. Bihter'in intihar sahnesine denk geldim, seyrettiğim programın reklam arasında.. Güzel oynamış kız ona lafım yok.. Benim lafım ülkemin içinde bulunduğu böylesi bir ortamda sırf bir dizinin sonuna gelindi diye bu kadar büyük bir kutlamaya gerek olup olmadığıyla ilgiliydi.. Bence son derece gereksiz, yersiz üstelik de endamsız bir işti yaptıkları.. Bihter bağrına kurşunu sıkıp yere düşerken kendi kendime "her gece, her gün ne çok askerimizin bu şekilde yere düşüşü" aklıma geldi; üstelik bu ölümlerde bir anlam, bir onur vardı.. Ve biz bu ölümlere bu insanların (şehitlerin9 onurlarına yeteri kadar saygıyı gösteremezken; bir dizinin bitişini ülke olarak tek yürek olmuş göz yaşlarıyla izliyor arkasından da yapılan sözde muhteşem kutlamanın yansımalarını izliyorduk; öyle ki neredeyse meclis bile çalışmalarına ara veriyordu sırf bu yüzden..

Üstelik hangi başarının kutlamasıdır bu? Evet eser çok büyük bir eserdir öyle ki ilk büyük eser olarak tarihe geçmiştir Halid Ziya'nın bu romanı.. Ancak daha önce de başarıyla çekilmiştir, yani daha önce yapılmış bir iştir; yani yapılmış bir işin tekrarıdır.. Nesi bu kadar kutlamayı hak etmiştir; uyutulmakta olan ülkemin insanının uyumadan önce bu diziyi tercih etmiş olması mı???

Bunlar benim kanıma dokunuyor arkadaş, sinirleniyorum, kınıyorum.. Verdiği anlamlı mücadelelere yenik düşen insanları anmak, anlamak, dökülen bu kanı durdurmak için çaba sarfetmek, kafa patlatmak yerine yasak bir aşkın heyecanına kaptırmayı tercih ediyor olmamızı hazmedememek belki de benimkisi..

Ben bu kutlamayı ayıplıyorum, o kutlamayı düzenleyenleri, o kutlamaya katılanları, o kutlamaya koca bir programı ayıran program yapımcılarını ve dolayısıyla o kanalı ayıplıyorum..

Lütfen biri beni uyarsın; ben mi çok abartıyorum. Yoksa ben abartmıyorum da benim düşündüğüm gibi başkaları mı abartıyor.. Yok eğer ben haklı bir çığlık içindeysem; lütfen o başkalarını siz de uyarın...

1 yorum:

  1. sayın hocam bunların hepsi koalisyon hükümetinin devrilmesiyle beraber şimdi ki siyasi otoritenin başında bulunanlarla beraber daha önceden planlanmış insanlarımız olan bitenden soyutlamak için ve topluma popüler kültürün yozlaşmış boyutunu empoze ederek insanları tekdüze etme çalışmalarıdır. ve en vahimi de şudur ki insanlarımız tahsilli olsun olmasın bu kervana ayak uydurmaktadırlar. "öğrenciniz mert"

    YanıtlaSil