17 Haziran 2010 Perşembe

Karşıyım İşte...

Fazla büyük laflar etmek istemiyorum.. Herkes gibi kendi doğrularıyla yaşıyorum, başkalarının görüşlerine de değer veriyor o açıdan da bakmaya çalışıyorum hayata ama benim doğrumun çok zıttıysa sadece saygı duymaya çalışıyorum, insanca bir ortamda yaşayabilmek için...

Neyse uzun laflar edesim yok bugün, sadece bir iki cümleyle düşüncemi özetleyesim var ve mutlaka bu düşüncemi paylaşasım var... mavi Marmara'da olanlar için, orada dökülen kanlar için çok üzgünüm.. Her insanın hayattan ayrılışı elbet dokunur bana da hele bu insan benim yaşadığım toprakların insanıysa.. O yüzden Mavi Marmara'da ölen herkes için üzgünüm, hele de benim toprağımdan olanlar için daha da üzgünüm.. Bazen çok masumca çıktıkları yolda oyuna mı getirildiler diye de düşünmüyor değilim; elbette canım yanıyor onlara da.. Ama "Şehit" ilan edilmelerine karşıyım, hele adlarına anıt dikilmesine kesinlikle karşıyım.. Şehitlik mertebesi için bunun toplumsal bir hareket olması gerekir diye düşünürüm çünkü.. Oysa ben bu olayı toplumsal bir hareket olarak görmüyorum; usülünden şaşmış bir iş belki de... Sözün özü; bu kadarı fazla..Onlara gelene kadar ne canlar var anıtları yapılması gereken bu ülkde; önce onların anıtları yapılsın öyleyse...Anıtlar yapılsın ama yer kalır mı bilmem bu ülkede o kadar anıt için...

Dedim ya fazla laf edesim yok kısacık düşüncemi söyleyip gitmek var...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder